Biraz bitse mi bu blog işi derken,kime ne benim kızımdan hallerimden derken, biraz Ece ile papaz durumlarındayken, ve yine ve yine fazlaca meşgulken,olmaz olası yazılılar başlamış,sınıf sınıf kağıtlarım önüme yığılmışken,yani hayattan bir şikayet modundayken, şu hiç gitmeyesi pastırma yazı gününde çekilmiş bu fotoğraflara bakınca koysam ya dedim bloğuna,anlatsam biraz da kızçemi...Hatıra mı,ona şuna gösterme mi,öylesine mi neyse ne dedim beaa bilgisayarımı kapatmadan,uykuya dalmadan gireyim yeni kayıt'a...
Yağmurlu yağışlı günlerde eve takılmış,bunalmış,hırçınlaşmış Ece'den sonra dün sahil parkının, bugün o güzeller güzeli korunun en mutlu kızıydı kızçem..Gözü,eli hep kapılarda pencerelerde geçirdi o pat diye indiriveren soğuklarda..Buna bakan kişi değişmesi (babanne gitti annanne geldi)+iki azı diş+hafif üşütme ve sümüklülük durumları da ekleniverince benim o sakin kızım gitti,yerine geldi bir cadıcık...Hiç yapmadığı hareketler,kızınca kendini ordan oraya atmalar,vurmalar,yolmalar ve bilimum hiç alışkın olmadığımız tavırlar..Dedim yaklaşan 'terrible two' denen meretin ayak sesleri mi yoksa..Bikaç gündür içgüveyisinden halliceyiz,Aslı ablamızı da aldık geldik bugün teyzsesinden,bir haftalığına beraber takılsınlar..Değişiklik olur...
18 aylığız..Acayip memekoliğiz..İlk günlere döndük dönecez yani..Okuldan gelince ayrılamıyoruz,yapışıyoruz,aradan 10 dak. geçmeden yine istiyoruz,anneyi çıldırtıyoruz,fıttırtıyoruz,rayından çıkarıyoruz,düüüt düt öttürüyoruz bazı günler...O ayrılamadığı naneler lohusalık günlerindeki ölçülerine geri dönecekler diye korkuyorum...
Bebekkoliğiz..Bu ara elinde mor giysili kel kafalı bi bebeğiyle tombul bacak bir kızı taşımaya çalışan zavallı minyon bir kadın görür iseniz o benimdir..Hanım bebeği olmadan tuvalete bile gitmiyor,yemek yemiyor ve uyumuyor..Acayip bir bağlanma gerçekleşti -normalmidir acep??!!?- kendi aldığı bir bebek ile arasında..Evin içinde mütemadiyen uykusu olduğunu düşündüğü bebeğine ninni söyleyerek dolaşıyor...'eeeeeeeee bebeeee,bebe eeeeeee,hu bebeeeeeee,bebe huuuuuu' sözler bundan ibaret sonra başa dönüyo ve gün içinde bilmem kaç milyon kere tekrarlanıyo:))
Daha önce de dediğim gibi tüm değişiklikler ve diş durumundan dolayı asabiyiz birazcık..Tabii ki fıkır fıkırız,kıpır kıpırız,hep telaşlı hep biyerlere yetişecekmiş modundayız evde,bu yüzden de üç aydır aynı kiloda sayanız..1,5 yaş çocuğuyuz,meraklıyız,hevesliyiz herbişeye..
Ömür boyu geçmese şu hayata karşı hevesleri...Elbette kullanmadığımız kelime çok da anlatamadığımız yok gibi, 'bu bu bu' ve 'böyle böyle böyle'lerle...Anlayamadığımız oluyo bazen,elleri kolları yüzü halden hale giriyo anlatabilmek için,kızıyo tabi niye anlayamıyosunuz diye...Bir asabiyet bir asabiyet,ergenlikleri nasıl olur kardeşim bunların..Ta ötelere gidiyorum evet ama çok çabuk geçmiyo mu hayat..İki yaşına merdiven dayadı bile tinimini hanım...Sağlıklı mutlu büyüsün herbiri..SEvgiler bizden...
